TERUG NAAR BEGINPAGINA
 

NIEUWS
BEVRIJDERS
HERDENKINGEN
ADOPTIEKLAS
COMITÉ 
September 1944
VIDEO
TOEN - NU
CONTACT
LINKS
SITE MAP


HERDENKINGEN
Herdenking Bevrijding van Eerde 17 september 2006  


Bobby Hunter, Bert Collier, Erwin Janssen


Carman Ladner





Elaine Smith

Op Zondag 17 september hadden wij vanaf negen uur 's morgens een tiental Amerikanen op bezoek, die geïnteresseerd waren in de bevrijding van dit deel van Nederland. Na een korte introductie bij de molen bezochten wij met hen verschillende plekken in Eerde en omgeving, waar in 1944 bijzondere dingen zijn gebeurd. Erwin Janssen had zich bijzonder goed voorbereid en als onbetwist expert op dit terrein vertelde hij voluit over de gevechtsacties. Natuurlijk waren Bert Collier en Bobby Hunter erbij om dit met hun eigen ervaringen aan te vullen. Heel toevallig was het dat we bij de Horstjens stonden en op de grond enkele kogels uit de oorlog vonden. Het kostte wat moeite om de groep ervan te overtuigen dat dit niet in scène was gezet.

De meeste gasten waren kinderen van soldaten die in deze regio hadden gevochten. Zij droegen foto's van deze bevrijders op hun borst. Een zeer bijzonder lid van deze groep was Elaine Smith. Deze kwieke oude dame was in 1944 verloofd met Carman Ladner, een van onze bevrijders.
Carman was een van de soldaten die op 24 september 1944 de munitietruck bij de boerderij van Harrie van de Pol aan het uitladen waren, toen deze een voltreffer kreeg van een Duitse tank. De explosie was zo enorm dat er niets van hem is teruggevonden. Nu, 62 jaar later, stond op deze plaats weer zo'n zelfde vrachtwagen. Eerst kreeg Elaine, apart van de groep, de gelegenheid om haar emoties op deze plek te verwerken. Toen later de rest erbij kwam, las zij voor uit een brief die ze van Carman had gekregen. Dit was een bijzonder moment dat iedereen erg aangreep.

Later die dag, tijdens de herdenking bij het Geronimo-monument, las Elaine deze regels nogmaals voor. Carman schreef waarom hij zich had aangemeld als paratrooper. Hij wist heel goed, dat hij een grote kans had om hier te sterven. Maar hij geloofde in zijn missie en als hij door zijn dood misschien honderd andere levens zou redden, dan had hij daar vrede mee. Dit was een aangrijpend moment in de herdenking, maar ook de bijdrage van de adoptieklas was zeer aansprekend, mede omdat de kinderen in het Engels vertelden.

Letterlijke tekst uit de brief van Carman Ladner:
"I love the paratroops, although we know that if we ever…and we will…go over, chances are that 90% of us will never come back. We know that, but it doesn't bother us. We are trained just for special missions, and we know even though we may get 'knocked off', maybe we saved a few hundred lives.
That is why we are Paratroopers."


Terug naar  HERDENKINGEN